Co łączy „Dzienniczek” św. Faustyny z szarą strefą kultury

Prowadzenie sporów lub negocjacji w odniesieniu do utworów o niepewnym statusie prawnym wymaga kosztownych nakładów. Przepisy prawa autorskiego przerzucają ten koszt na osoby chcące skorzystać z domeny publicznej tworząc tym samym rozległą „szarą strefę” na jej pograniczu. […] Likwidacja lub przynajmniej zahamowanie rozszerzania się szarej strefy to obowiązek państwa wynikający z art. 5, 6 i 73 Konstytucji. Ustalenie, czy konkretne utwory są jeszcze chronione powinno być łatwe i tanie. Można to osiągnąć poprzez umożliwienie każdemu zgłaszania wybranych utworów do „rejestru domeny publicznej […]” – pisze Krzysztof Siewicz.

Zobacz całą publikację